ผมชื่อ ฐากฤช ใจสุข งานดนตรีคือสิ่งที่ผมรักและใฝ่ฝันว่าจะมีโอกาสได้ทำมาตลอด แต่หลายปีก่อนหน้านี้ผมยอมรับสภาพและยอมจำนนแล้วว่า สิ่งที่ผมฝันไว้คงไม่อาจเป็นจริงได้ จนมาถึงตอนนี้ซึ่งเป็นช่วงเวลาของชีวิตของผมที่กำลังอยู่ในขั้นวิกฤต แม้ลมหายใจอาจไร้ซึ่งความหมายและการอันตรธานหายไปของผมอาจนำไปสู่หนทางคลี่คลายของบางเรื่องราวได้ในความคิดของผมตอนนั้น แต่ดนตรีก็ได้นำผมกลับมาสู่หนทางที่ถูกต้องอีกครั้ง  อย่างน้อยก็ช่วยประวิงเวลาไว้จนในที่สุดผมก็ได้พบกับจุดมุ่งหมายหรือแรงบันดาลใจอีกด้านหนึ่งที่ทำให้ผมอยากมีชีวิตอยู่

“นีโอ” ลูกชายของผมทารกตัวน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้เพียง 3 เดือน จนถึงบัดนี้เขายังคงต้องใช้ชีวิตอยู่ในสถานสงเคราะห์เด็กอ่อน  ผลพวงจากความพลาดพลั้งและความหลงผิดของใครบางคนที่คิดถึงแต่ตัวเองและใช้อารมณ์อยู่เหนือสติและเหตุผล ผมเองเคยคิดว่าต้องสูญเสียเขาไปแล้ว แต่วันนี้ผมก็สามารถตามหาเขาจนพบและเขาก็ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญที่สุดสำหรับงานดนตรีของผม “เลือดเนื้อวิญญาณ” คือบทเพลงที่เปรียบเสมือนพลังกระตุ้นให้ผมมองเห็นคุณค่าของการมีชีวิตที่อยู่ด้วยความหวัง ความหวังที่ผมจะได้เจอกับลูกอีกครั้ง แล้วเมื่อผมได้พบเขาราวปาฏิหาริย์ “สายลมแสงดาว” ก็คือเพลงที่ผมใช้ส่งผ่านความรู้สึกคิดถึงและห่วงใยที่ผมมีต่อเขาไป ถึงตอนนี้ผมได้พยายามต่อสู้ทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เขากลับมาอยู่ในอ้อมกอด อยู่ในที่ที่เขาควรอยู่ครอบครัวที่พร้อมจะมอบความรักให้แก่เขา  แต่ท้ายที่สุดแล้วทุกสิ่งจะลงเอยอย่างไรผมเองก็ไม่อาจล่วงรู้ได้  แต่อย่างน้อยบทเพลงที่ผมรังสรรค์เอาไว้ก็จะเป็นหลักฐานและอนุสรณ์แห่งความทรงจำที่ยืนยันได้ว่า ผมรักลูกชายของผมเพียงใด  วันหนึ่งข้างหน้าอาจจะมีคนบางคนที่ใกล้ชิดกับนีโอและเคยได้ฟังเพลงนี้แล้วบอกเขาว่า “นี่ไง นีโอ เพลงที่พ่อเขียนให้นาย”