Despised Icon
Despised Icon
Metal
พวกเขาสร้างอัลบัม Day of Mourning เข้าสู่ความเป็นผู้นำของกลุ่มโมเดิร์นเอกสตรีมเมตัลอย่างสมบูรณ์แบบ อย่างไร้ที่ติ ก่อนหน้านี้พวกเขาพา The Ills of Modern Man สร้างฐานแฟนเพลงได้อย่างยอดเยี่ยม ถือเป็นอัลบัมแรกของ 2 สมาชิกใหม่ด้วย นั่นคือ Ben Landreville ในตำแหน่งกีตาร์ และ Max Lavelle ในตำแหน่งเบส แน่นอนพวกเขาไม่ทำให้แฟนเพลงขาประจำผิดหวังแน่นอน เข้าขากับสมาชิกเดิมได้อย่างลงตัวอ่านต่อ
เกี่ยวกับศิลปิน
ในปัจจุบันแนวดนตรีสมัยใหม่ทางฝั่งอเมริกาได้พัฒนาไปอย่างไม่หยุดยั้งเราจะได้ฟังวงหน้าใหม่ๆกับซาวด์ดนตรีที่เป็นลูกผสมของเมทัลในแขนงต่างๆปะปนกันมั่วไปหมดบางทีก็หาคำจำกัดความของวงนั้นๆว่าเป็นแนวอะไรยากขึ้น ฝรั่งมันจึงคิดคำว่า "เมทัลคอร์" ขึ้นมาทำให้จำกัดความกันได้ง่ายขึ้นถึงแม้บางวงจะเล่นแตกต่างกันมากแต่ถ้าเป็นวงที่ตั้งขึ้นมาได้ไม่นานมีซาวด์ดนตรีที่ทันสมัย เล่นเมทัลที่เป็นลูกผสมก็จับมาเหมารวมกันได้แต่ถึงยั่งงั้นก็เถอะคำว่าเมทัลคอร์มันก็กว้างไปอยู่ดีทำให้ไม่เหมาะกับบางวงที่มีลูกผสม ไกรด์คอร์ หรือ บรูทัลเดธ เพราะฉนั้นจึงเกิดคำว่า "เดธคอร์" ขึ้นมาเพื่อง่ายแก่การเข้าใจ เกริ่นมาตั้งยาวเพื่อจะบอกว่า DI ก็เป็นวงหนึ่งที่เหมาะกับคำว่าเดธคอร์(อ่านบทสัมภาษณ์และ Discography ได้จากMMเล่ม40)ถ้ากลับไปอ่านบทความนั้นเรียบร้อยแล้วคุณก็จะเข้าใจได้ทันทีเลยว่าอิทธิพลในการฟังเมทัลที่หลากหลาย หล่อหลอมทำให้กลายมาเป็น DI จนทุกวันนี้ โดยมีส่วนผสมทั้ง ความรวดเร็วขอ ไกรด์คอร์ ความหนักแบบเดธเมทัล และซาวด์ที่ทันสมัยของเมทัลคอร์ เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการความแปลกใหม่และหนักหน่วงไปพร้อมกัน ส่วนพวกเมทัลอนุรักษ์นิยมก็ลืมไปได้เลยไม่ต้องอ่านต่อให้เสียเวลา(จั่วหัวว่าเดธคอร์คงไม่อ่านตั้งแต่แรกแล้วล่ะ) ไลน์อัพปัจจุบันได้แก่ Alex Erian (ร้องนำ) Steve Marois (ร้องนำ) Eric Jarrin (กีต้าร์) Yannick St Amand (กีต้าร์)จาก Ion Dissonance แล้วยังควบตำแหน่งโปรดิวเซอร์ด้วยซึ่งตอนนี้แทนที่โดย Al glassman เรียบร้อยแล้ว Sebastien Piche (เบส) Alex Pelletier (กลอง) อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้นว่าดนตรีของ DI นั้นเป็นลูกผสมโดยดูได้จากอัลบั้มที่ผ่านมา Consumed by Your Poison '02 และ The Headling Process'05 ได้มีการพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆโดย2อัลบั้มที่ผ่านมานั้นจะมีเทคนิคการเล่นแบบ แมทคอร์อย่างวง The Dillinger Escaps plan เข้ามาผสมด้วยนิดหน่อยจนมาถึงอัลบั้มนี้ที่ดูท่าจะมีความเป็นตัวของตัวเองมากขึ้นพิจสูจน์ได้จาก In the Arms Of Perdition ไตเติ้ลแทร็กที่หนักหน่วงรวดเร็ว กระเดื่องที่รัวเป็นปืนกล บลาสต์กันกระจุย ริฟฟ์กีต้าร์ที่ตึงเครียด ลีดกีต้าร์กันพอเป็นพิธี ท่อนมอชมันๆ เสียงร้องที่สลับกันไปมาของนักร้องทั้งคู่แบ่งหน้าที่กันโดย Alex จะเป็นคนร้องเสียงดุดันกระเดียดไปทางฮาร์ดคอร์ ส่วนเสียงของ Steve นั้นจะกดต่ำออกไปทางเดธนอกจากนี้ยังมีหน้าที่แหกปากเสียงสูงแตกพร่ากับเสียงหมูอีกด้วย Furtive Monologue จังหวะหนักหน่วงชวนโยก โชว์ทีมเวิร์กดีเยี่ยม ต่างจากเพลงที่แล้วที่อัดกันกระจุย Quarantine บลาสต์นรกแตกกันแต่ต้นเพลง ต้องขอชมมือกลองวงนี้หน่อยว่าลูกเล่นครบเครื่องไม่ว่าจะเป็นความอึดถึกหรือลูก ฉาบ แฉ ต่างทำออกมาได้ดีทำให้เพลงมีมิติมากขึ้น The ills of Modern Man อีกเพลงหนึ่งที่เป็นไฮไลต์ของอัลบั้ม ทั้งติดหู ทั้งหนักหน่วงชวนมอช ลูกล่อลูกชนสวยๆของแต่ละท่อนมีให้ฟังกันอย่างจุใจ ลบคราบจากอัลบั้มก่อนๆไปเยอะๆ A Fractured Hand ลักษณะของเพลงนี้ทำมาเพื่อมวลชนโดยเฉพาะมีส่วนผสมของฮาร์คอร์ชัดเจนตอนเล่นสดท่าจะมันมาก มีท่อนร้องตะโกนพร้อมกันในแบบฉบับฮาร์ดคอร์ เป็นเพลงที่เด่นอีกเพลงหนึ่ง ส่วนเพลงครึ่งหลังของอัลบั้มอย่าง Sheltered Reminiscence , Nameless , Tears Of The Blameless , Oval Shaped Incisions ก็ทำออกมาได้ดีไม่แพ้เพลงต้นๆอัลบั้ม บลาสต์กันเลือดสาด ท่อนสาดริฟฟ์และจังหวะในเพลงเปลี่ยนแปลงกันตลอดเวลา เสียงเบสหนึบๆยังเกาะตามริฟฟ์กีต้าร์ กลองที่หวดกันลืมตาย กระเดื่องรัวกันอย่างกับปืนกลที่กระสุนไม่มีวันหมดยังมีให้ฟังกันอย่างครบถ้วน ส่วน Fainted Blue Ornaments แทร็กสุดท้ายของอัลบั้มที่มาแปลกนิดนึง กับบางท่อนที่มีซาวด์ล่องลอยเน้นบรรยกาศผิดกับกลองที่สัดกระเดื่องกันไม่กลัวตระคริวกิน ใครที่เป็นเพลงแนวนี้และชอบวงอย่าง All Shall Perish , Suicide silence , Job for A Cowboy รับรอง DI ไม่ทำให้คุณผิดหวังอย่างแน่นนอน และตอนนี้ทางวงก็กำลังทัวร์อเมริกากันอยู่เพื่อเพิ่มฐานแฟนเพลงขึ้นเรื่อยๆโดยดูได้จากมายสเปซของวงที่คนเข้าไปฟังเพลงร่วมล้านครั้ง ด้วยการแสดงสดที่เมามันฟร้อนแมนทั้งสองทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีเมื่อคนนึงร้องอีกคนก็คอยเอนเตอร์เทนคนดู ทั้งหมดทุกเพลงในอัลบั้มนี้ทำออกมาได้ดีเยี่ยมทำให้สถานการณ์ของวงในตอนนี้ไปได้สวยทีนี้ก็เหลือแค่ว่าจะยืนระยะในแนวทางนี้ได้นานแค่ไหนและอัลบั้มหน้าจะเป็นอย่างไรก็เท่านั้นเอง |
